شاعیر: سەیدی هەورامی کتێب: دیوانی سەیدی هەورامی سەرناو: ئەز قسێوەت ماچوو... لەبارەی شیعر: نووسین: کەماڵ ڕەحمانی ئەز قسێوەت ماچوو [١] ، گۆشم دارەنێ «چوون نكردی دوستی، شو دشمنم» [٢] چا خۆيسێ تيته ڕەندێ بۆ وەشێت «رشتەی آويز اندر گردنم» [٣] «تا بميرم گردم از عشقت خلاص» وەس كەرۆ خەلق‏و خوای لۆمەو مەنەم [٤] يار وات كوشتەو ته ئاسۆنۆ جه لام «ترسم اندر حشر گيری دامنم» [٥] ديده مەكێشه خەم‏و ڕۆو «مێشەر»ێ «آنكه عفوت سازد از خون، آن منم» [٦] «صەيدی» ئەر يارەم كوشۆم، وەشڵەی به من «زندەام، دَم از شهادت می‏زنم» [٧] ١. لەم پارچه هۆنراوەدا «صەيدی»، هەورامی و فارسی تێكەڵ كردووه. ٢. واته: من قسەيەكت پێ ئەڵێم بەگوێم بكه: كه دۆستيم لەگەڵ ناكەی! ببه به دوژمنم‏و دوژمنايەتيم لەگەڵا بكه؛ چۆن... ؟ ! وەڵامەكەی له شيعری پاشەوەدا دێت. ٣. واته: لەو زوڵف‏و پەلكه خۆشەويست‏و بۆن خۆشانەت بخەره مل‏و گەردنم، لەباتی «تەناف» منيان پێ بخنكێنه. ٤. واته: تاكو بمرم‏و له عەشقت ڕزگار ببم، وه تا خەلقی خواش له لۆمەو تانەی عەشق‏و عاشقيم ئيتر دەس هەڵگرن‏و بەس لۆمەو مەنعم بكەن. ٥. يار وتی: كوشتنی تۆ لام ئاسانه، بەڵام ئەترسم له ڕۆژی «حەشر»ا بەرەكم بگری‏و داوای تۆڵەم لێ بكەيت. ٦. چاوەكەم! هيچ خەمی ڕۆژی حەشرت نەبێ، ئەوەی كه له خوێن‏و كوشتنی خۆی عەفوت كات‏و لێت ببورێ، ئەوه منم. ٧. كوشۆم: بم‏كوژێت. وەشڵەی: خۆزگه. واته: صەيدی، ئەگەر يار بم‏كوژێت، خۆزگه به خۆم ئەو وەخته شەهيدم. «شەهيد»يش زيندووەو نامرێت.